Zweryfikowane teksty autora zebrane według tematu.
Istnieje pewien rodzaj zdań, które ludzie wypowiadają z miną księgowego zamykającego kolejny rok obrachunkowy. Brzmią rozsądnie, twardo i dojrzale, a jednocześnie niosą w sobie coś z wyroku wydanego przez zmęczonego…
Czytaj →
Gdyby Piotr Damiani żył dzisiaj, prawdopodobnie miałby zakaz występowania w większości katolickich programów publicystycznych, kilku biskupów blokowałoby go w mediach społecznościowych, a połowa komentatorów uznałaby go…
Czytaj →
W internecie krąży wiele zdań udających mądrość. Jedne są jak ciastka z wróżbą: słodkie, lekkie i zapominane przed następną kawą. Inne zatrzymują człowieka na chwilę dłużej, ponieważ dotykają miejsca, o którym sam…
Czytaj →
Bywają takie chwile, kiedy człowiek siedzi sam; na ławce, w samochodzie zaparkowanym pod domem, w kuchni o czwartej nad ranem albo na brzegu jakiegoś życia, które jeszcze niedawno wydawało się stabilne. I ma wrażenie,…
Czytaj →
Ludzie bardzo lubią powtarzać, że związek rozpada się przez zdradę, brak komunikacji albo „niedopasowanie charakterów”, ponieważ brzmi to elegancko, nowocześnie i daje przyjemne złudzenie, że istnieje jakaś instrukcja…
Czytaj →
Drogi M., kiedy pytasz mnie, dlaczego dekady temu porzuciłem Kościół rzymskokatolicki i ostatecznie zaparkowałem w rejestrze kościoła starokatolickiego gdzieś w Iowa, mam zwykle ochotę odpowiedzieć, że stało się to…
Czytaj →
W pewnym momencie człowiek zaczyna podejrzewać, że największym problemem religii nie jest wcale brak wiary, lecz obsesja przyzwoitości. Ludzie latami próbują wyglądać na duchowo uporządkowanych, ponieważ od dziecka…
Czytaj →
Istnieje pewien rodzaj współczesnego człowieka i nie jest to wcale typ marginalny, przeciwnie, spotyka się go w pociągach, marketach budowlanych, kancelariach prawnych, gabinetach dietetycznych, na siłowniach oraz w…
Czytaj →
Współczesny człowiek potrafi godzinami rozmawiać o traumie, mechanizmach obronnych, stylach przywiązania oraz emocjonalnej dysregulacji. I wpada w autentyczne zakłopotanie, gdy ktoś wspomni o duszy. Czasem…
Czytaj →
Po śmierci Jezus z Nazaretu świat nie zatrząsł się od razu tak, jak później przedstawiały to monumentalne freski i złocone mozaiki. Nie otworzyło się niebo nad imperium, czy ucichły porty w Aleksandrii albo krzyki…
Czytaj →
Są ludzie, którzy wyobrażają sobie Boga jak wyjątkowo zmęczonego urzędnika wszechświata, siedzącego nad stertą ludzkich pomyłek z miną księgowego odkrywającego brakujące trzy grosze w bilansie stworzenia. Taki Bóg…
Czytaj →
„Bóg jednak okazał nam swoją ofiarną miłość właśnie przez to, że Chrystus umarł za nas wtedy, gdy jeszcze byliśmy grzesznikami.” Rzymian 5:8 NT NPD Paweł napisał te słowa w epoce, w której człowiek bał się…
Czytaj →
Kiedy Chrystus mówi uczniom, że „nie wy będziecie mówić, lecz Duch Ojca waszego będzie przez was przemawiał”, dotyka czegoś, co dla współczesnego człowieka stało się niemal obraźliwe, ponieważ żyjemy w epoce przesadnie…
Czytaj →
Czy Bóg kocha? Gniewa się, cierpli? Odczuwa? Biblia mówi o Nim językiem ludzi, filozofia próbuje ten język oczyścić, a apokryfy często zaglądają tam, gdzie oficjalna teologia wolała zostawić półmrok. W Biblii Bóg…
Czytaj →
W historii chrześcijaństwa istnieje coś wyjątkowo podejrzanego w fakcie, że największą fascynację ludzi budzą ci święci, którzy wcześniej żyli tak, jakby próbowali obrazić samego Boga samym swoim oddechem, ponieważ…
Czytaj →
Człowiek od wieków próbuje negocjować z wiatrem. Chce, żeby życie przyszło punktualnie, mówiło spokojnym głosem, miało przewidywalny rytm i najlepiej jeszcze pytało o zgodę przed każdym ciosem. Tymczasem świat porusza…
Czytaj →
Najbardziej wyczerpujące w człowieku czasem nie jest to, że świat bywa brutalny, chaotyczny i nieprzyzwoicie obojętny, ale, że wielu z nas, zanim jeszcze zdąży usłyszeć pierwszy osąd z zewnątrz, zdążyło już zbudować w…
Czytaj →
Karol de Foucauld byłby dziś fatalnym kandydatem na religijnego influencera. Za mało pewności siebie, efektu flesza i tej nowoczesnej duchowej sprawności, którą tak chętnie sprzedaje się ludziom jako dojrzałość. Zanim…
Czytaj →
Jednym z najbardziej kłopotliwych paradoksów dojrzałości, o którym współczesny człowiek mówi dziś językiem terapii, neuronauki i regulacji układu nerwowego, a o którym Biblia mówiła znacznie wcześniej, tylko bez modnych…
Czytaj →
Największym problemem człowieka religijnego nie jest dziś ani brak wiary, ani nawet brak wiedzy o Bogu, lecz osobliwa i coraz powszechniejsza umiejętność prowadzenia dwóch żyć naraz: - jednego, które deklaruje się w…
Czytaj →Prorocy, ci starożytni, uparci kronikarze ludzkiego upadku i jeszcze bardziej upartej nadziei, mówili o Nim długo, zanim ktokolwiek nauczył się wymawiać Jego imię bez drżenia, i robili to z osobliwą pewnością ludzi,…
Czytaj →
Są takie instytucje, które wydają się tak stare jak kamień, tak oczywiste jak pacierz przed snem i tak nienaruszalne jak ściana kościoła w małym miasteczku, że człowiekowi nawet nie przychodzi do głowy zapytać, skąd…
Czytaj →
„Nie mamy księży na zapas”- powiedział biskup Andrzej Siemieniewski do wiernych diecezji legnickiej, a zdanie to, choć podane tonem człowieka, który próbuje zachować spokój w chwili, gdy właśnie zaczyna mu się palić…
Czytaj →
Skandal chrześcijaństwa nie polega dziś na tym, że świat przestał słuchać Kościoła, ale że Kościół zbyt często z lubością wsłuchuje się sam w siebie. I nie jest to nawet szczególnie nowa herezja, tylko stary, dobrze…
Czytaj →
Są opowieści, które choć zapisane w starożytnym tekście, nie starzeją się ani o dzień, ponieważ dotykają tego miejsca w człowieku, które, niezależnie od epoki, zawsze reaguje tak samo: - niepokojem, ambicją, zazdrością……
Czytaj →
W świecie, w którym można mieć wszystko naraz; kilka tożsamości, parę wersji siebie, kilka prawd dopasowanych do sytuacji, Ewangelia nie próbuje się wpasować. Ona stawia oś. Prosta, niewygodna: - skoro uznałeś Chrystusa…
Czytaj →
Zawsze mnie fascynowało, że człowiek, istota zdolna do rozszczepiania atomu, tworzenia aplikacji do gadania przez telefon ze swoim ekspresem do kawy albo pralką i komplikowania relacji w sposób, który zawstydziłby…
Czytaj →
Wielka Sobota w Pismach nie ukazuje już działania Jezusa w sensie widzialnym, lecz jego nieobecność, a właściwie obecność ukrytą, co czyni ten dzień psychologicznie trudniejszym niż sam Wielki Piątek, bo dramat…
Czytaj →
We wtorek Jezus mówi i zachowuje się inaczej niż wcześniej. Nie jak nauczyciel, który jeszcze próbuje przekonać, ale jak ktoś, kto wie, że młyn ruszył i mieli, że decyzje zapadły, a Jego słowa nie zatrzymają wydarzeń,…
Czytaj →
Wielki Poniedziałek można czytać jak cichy zapis procesu psychicznego, który zna każdy człowiek, kiedy przestaje żyć tak, żeby nikomu nie przeszkadzać. Jezus patrzy na drzewo figowe. Ewangelista Marek zapisuje tylko…
Czytaj →
Dzisiaj przygotowanie do Paschy rzadko zaczyna się od religijnego natchnienia. Częściej od momentu, w którym człowiek zauważa, że jego życie stało się zbyt głośne, za szybkie albo zbyt obce wobec niego samego. I wtedy…
Czytaj →
Jeśli nie wyciągniesz ręki po to, czego chcesz, nigdy tego nie dostaniesz Jeśli nie wyciągniesz ręki, twoje życie pozostanie w trybie wyobrażeń. Psychologia powiedziałaby, że to mechanizm unikania: - człowiek często nie…
Czytaj →
Człowiek potrafi urządzić sobie życie jak biuro obsługi wizerunku. Uśmiech na pokaz. Kompetencja na pokaz i siła też. A w środku zwykła kruchość, która nie mieści się w żadnym planie dnia. Wszystko działa, póki się…
Czytaj →
Zemsta jest jedną z najstarszych reakcji człowieka na ból. Nie dlatego, że ludzie są źli, ale, że psychika nie znosi chaosu. Krzywda wprowadza chaos. Człowiek próbuje więc przywrócić porządek. W świecie Starego…
Czytaj →
Kiedy mówimy „przypadek”, najczęściej mamy na myśli sytuację, której sensu jeszcze nie rozumiemy, ponieważ widzimy tylko fragment historii, podczas gdy Biblia niemal zawsze patrzy na życie człowieka jak na całość, która…
Czytaj →
Życie jest także po to, żeby rozmawiać. Nie tylko o sprawach wielkich, nie tylko o tych, które dobrze brzmią przy stole. Także o lęku, rozczarowaniu, o tym, co się nie udało. I może o tym, co wstydliwe? Co boli. Biblia…
Czytaj →
Są takie momenty, kiedy człowiek wie, że chciałby przebaczyć, bo rozum mówi mu, że to jedyna droga, ale wnętrze zachowuje się jak zamknięta komnata. Psychologia nazywa to dysonansem między decyzją a gotowością…
Czytaj →
Rano właściciel winnicy bierze robotników. Umawia się z nimi uczciwie. Jedna dniówka. Tyle i tyle. Jasne zasady. Potem wychodzi jeszcze kilka razy. W południe. Po południu. Pod wieczór. Za każdym razem znajduje ludzi,…
Czytaj →
Piotr nie był odważny. Był prostym rybakiem. Człowiekiem, który znał zimno nocy, zmęczenie i ryzyko. Dlatego jego zdanie jest tak prawdziwe: - Pójdę z Tobą nawet na śmierć. On naprawdę tak myślał. Problem polega na tym,…
Czytaj →
Jezus siedzi w świątyni naprzeciw skarbony i patrzy na ludzi (Mk 12,41). To jedno z tych miejsc w Ewangelii, które są… ciche. Bez przypowieści i sporów z uczonymi w Piśmie. Jest tylko… obserwacja. Ludzie podchodzą i…
Czytaj →
Jezus mówi krótko: „Gdzie jest twój skarb, tam będzie i serce twoje” (Mt 6,21). To nie kazanie, tylko opis mechanizmu. Człowiek zawsze krąży wokół czegoś albo kogoś. Wystarczy popatrzeć na własny dzień. Na to, gdzie…
Czytaj →
Poranny tramwaj jedzie przez miasto powoli, jakby sam nie był pewien, czy warto się spieszyć. Większość pasażerów trzyma w dłoniach telefony. Na ekranach przesuwają się obrazy wojen, poradniki szczęścia, czyjeś triumfy…
Czytaj →
Jezus mówi o dwóch domach. Jeden stoi na skale, drugi na piasku (Mt 7,24-27). Problem polega na tym, że czasem piasek przez długi czas wygląda jak wygodny, bezpieczny grunt. Człowiek buduje życie na rzeczach, które…
Czytaj →
Współczesny człowiek żyje w świecie, który jest jednocześnie wygodny i trudny do zniesienia. Nigdy wcześniej nie było tak łatwo zdobywać informacje, przemieszczać się, komunikować z kimkolwiek na drugim końcu planety. A…
Czytaj →
W czasach Jezusa stół nie był meblem ale… deklaracją. Nie jadało się z każdym. Wspólny posiłek oznaczał zgodę na czyjąś obecność w twoim świecie. Jeśli ktoś siedział przy twoim stole, znaczyło to: nie jesteś dla mnie…
Czytaj →
Jezus opowiada historię o pasterzu. Ma sto owiec. Jedna znika. Zostawia dziewięćdziesiąt dziewięć i idzie szukać tej jednej (Łk 15,4). Jeśli ktoś prowadził kiedyś firmę albo gospodarstwo, wie, że tak się nie robi.…
Czytaj →
Pierwsze pytanie po zbrodni w Biblii nie dotyczy kary. Bóg pyta: „Gdzie jest twój brat, Abel?” (Rdz 4,9). Kain odpowiada: „Nie wiem. Czy jestem stróżem brata mego?” To zdanie brzmi znajomo, nawet dziś. Wystarczy…
Czytaj →
Wyobraź sobie, że twoje życie duchowe to nie dramat w trzech aktach, tylko kuchnia o 6:40 rano. Paruje czajnik. Serce łomocze. Dzieciak nie domknął drzwi lodówki. Przewijasz flesze z przeszłości. Twoje życie wygląda jak…
Czytaj →
Wyobrażam sobie Pawła siedzącego z tym swoim „ościeniem”. Czymkolwiek był. Migreną. Lękiem. Wstydliwą słabością. Czymś, co nie pasowało do wizerunku apostoła. Pisze: „Trzykrotnie prosiłem Pana, aby odszedł ode mnie” (2…
Czytaj →
„Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił?” (Ps 22,2; Mt 27,46). To zdanie wypowiada Jezus. Nie człowiek, który stracił wiarę. Syn. Czasem wiara wygląda właśnie tak. Zamyka się w pytaniu. Milczenie Boga nie musi oznaczać…
Czytaj →
„Adamie, gdzie jesteś?” (Rdz 3,9). To pierwsze pytanie, jakie Bóg zadaje człowiekowi po jego grzechu. Nie: co zrobiłeś. Nie: dlaczego. Najpierw: gdzie jesteś? Adam odpowiada: „Usłyszałem Twój głos (…) przestraszyłem…
Czytaj →
Piotr, jak to on, pyta konkretnie: „Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat zawini przeciwko mnie? Czy aż siedem razy?” (Mt 18,21). Siedem brzmi hojnie. Jezus odpowiada: „Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż…
Czytaj →
W moim domu Wielkanoc zaczynała się od pytania, czy pisanki są już gotowe a kończyła debatą, czy Jezus naprawdę wstał z martwych. Co do reszty wszystko było na stole. Dopiero później zorientowałem się, że zanim pojawił…
Czytaj →
Jezus w Mt 6 atakuje nasze public relations: „Gdy dajesz jałmużnę, nie trąb przed sobą”. Trudno dziś chodzić z trąbką przy boku, ale mamy bardziej subtelne instrumenty: Internet. Zdjęcie. Wzmianka. „Nie chcę się…
Czytaj →
„Jeśli jesteś Synem Bożym…” (Mt 4,3). To zdanie nie brzmi jak bluźnierstwo, bardziej jak wątpliwość. Coś takiego, co człowiek słyszy w środku częściej, niż chciałby przyznać. Jeśli naprawdę wierzysz, to czemu się boisz?…
Czytaj →
Eliasz po spektakularnym zwycięstwie nad prorokami Baala powinien, logicznie rzecz biorąc, otworzyć szkołę przywództwa duchowego. Ma referencje. Ogień z nieba to nie jest drobny sukces sprzedażowy. A jednak w 1 Krl 19…
Czytaj →
Człowiek jest w stanie wytrzymać wiele. Brak dachu nad głową, pieniędzy. Nawet brak sympatii teściowej. Ale głodu nie ignoruje długo bo ten ma w sobie bezczelność… wraca. W Księdze Wyjścia 16 Izrael głoduje i…
Czytaj →
Zawsze wyobrażałem sobie pustynię jako coś, co wymaga specjalnego stroju. Sandały, dramatyczny wiatr, ewentualnie wielbłąd o spojrzeniu rozczarowanego księgowego. Biblia jednak ma mniej cierpliwości do naszych…
Czytaj →
Na początku Wielkiego Postu ktoś podchodzi do ciebie z małym naczyniem pełnym resztek po spalonych palmach i mówi zdanie, które nie przejdzie przez żaden dział PR: - pamiętaj, że jesteś prochem. Nie brzmi to jak plan…
Czytaj →
Gdyby Mojżesz schodził z góry Synaj dziś, miałby przy sobie nie dwie kamienne tablice, lecz regulamin liczący czterysta stron, z przypisami, erratą i sekcją „Najczęściej zadawane pytania przez ludzi, którzy już coś…
Czytaj →
Czasem trzeba stanąć do walki i to bez hełmu z napisem „bohater”. Biblia nie jest albumem z uśmiechniętymi świętymi. To raczej archiwum ludzi, którzy w pewnym momencie musieli powiedzieć: - dość. I to „dość” było ich…
Czytaj →
Wyobraź sobie, że ktoś bierze Księgę Rodzaju, Ewangelię Jana i List do Rzymian, po czym mówi: „Dobrze, panie i panowie i dizadki, teraz przepiszmy to na język logiki modalnej. Bez kadzidła i organów. Same symbole”. Tak…
Czytaj →
„Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia.” To zdanie robi dziś karierę większą niż niejeden influencer. Trafia na kubki, koszulki, plakaty motywacyjne, czasem nawet na ściany siłowni, gdzie brzmi jak duchowy odpowiednik…
Czytaj →
Kiedy Paweł pisał do Koryntian, nie miał na myśli programu lojalnościowego w aplikacji bankowej ani karty „premium łaska+”. Mówił do ludzi żyjących w mieście portowym, pełnym pieniędzy, ambicji i religijnego miszmaszu.…
Czytaj →
Benajasz, syn Jojady z Kabceel, pojawia się w Biblii rzadko, lecz zawsze w momentach granicznych. Nie wchodzi na scenę, by przemawiać tylko wtedy, gdy tylko narracja potrzebuje rozstrzygnięcia. Księgi Samuela nie budują…
Czytaj →
Leżał w rowie jak niepotrzebna rzecz. Człowiek, który przestał być czyimś zmartwieniem dokładnie w chwili, gdy stał się za dużym problemem. Pierwszy przechodził ksiądz. Zobaczył ciało, które cuchnęło porażką i…
Czytaj →
Strach nie jest nowym wynalazkiem. Biblia zna go od pierwszych stron. Pierwsze pytanie, jakie Bóg zadaje człowiekowi po upadku, nie brzmi: co zrobiłeś? tylko: gdzie jesteś? Bo strach zawsze wyprowadza człowieka z…
Czytaj →
Psalm 23 lokuje nas w miejscu, w którym człowiek najbardziej Go nie chce widzieć; w dolinie cienia śmierci. Nie na wzgórzu po przejściu kryzysu, czy w bezpiecznym „później”. W samym środku. Dawid nie mówi tu o śmierci…
Czytaj →
Ten werset z Pawła brzmi jak zdanie rzucone mimochodem, a jednak nie daje spokoju: „kiedy jestem słaby, wtedy jestem mocny”. Nie dlatego, że jest ładne. Raczej, że… nie pasuje; do świata, w którym powstało i tego, w…
Czytaj →
Zaczyna się od anegdoty z synodu w Watykanie: azjatycki biskup odpowiada zakonnicy, że w Europie kościoły pustoszeją, bo „doprowadza się ludzi głównie do sakramentów”, a w Azji „do spotkania z żywym Jezusem”. Autor…
Czytaj →
Relacja w Biblii zaczyna się od zdania, które nie jest ani poetyckie, ani romantyczne, lecz fundamentalnie realistyczne: „Nie jest dobrze, żeby mężczyzna był sam” (Rdz 2,18). To nie jest lament nad brakiem towarzystwa,…
Czytaj →
Jednym z kilku nieporozumień wokół Biblii jest to, że traktuje się ją jak książkę w zwykłym sensie tego słowa. Jako zbiór tekstów, które można przeczytać, odłożyć na półkę i wrócić do nich przy okazji świąt, kryzysów…
Czytaj →
„Czy serce nie pałało w nas, gdy rozmawiał z nami w drodze i Pisma nam wyjaśniał?” Łk 24,32 Fragment o drodze do Emaus opisuje bardzo konkretną sytuację ludzką: moment po stracie, w którym człowiek próbuje…
Czytaj →
Jezus nie zaczyna rozmów od aktu oskarżenia. To jest pierwsza rzecz, którą łatwo przeoczyć, bo jesteśmy przyzwyczajeni do innego porządku: najpierw wina, potem wyrok, na końcu, ewentualnie, łaska. Biblia idzie pod prąd…
Czytaj →
Psychologia rozwojowa od dawna wie, że dziecko nie buduje „ja” na podstawie zdarzeń, ale na podstawie INTERPRETACJI konkretnych zdarzeń zapożyczonych od dorosłych. Najpierw ktoś myśli za nie. Potem ono robi to samo,…
Czytaj →
Człowiek żyje w trybie nieustannego podejmowania decyzji. Większość zapada bez udziału świadomości. Ręka sięga po kubek, noga stawia krok, myśl skręca w znaną ulicę. Dzień składa się z drobnych ruchów, które nie…
Czytaj →
Zaczyna się od pytania, które udaje porządek. - Jakim prawem mi mówisz? Kto ci pozwolił? Czy masz zgodę, pieczątkę, cerfyfikat? W świątyni też tak było. Wchodzisz, rozglądasz się, wszystko na miejscu: kolumny, role,…
Czytaj →
„Modlę się, aby twój udział w wierze owocował głębokim poznaniem wszelkiego dobra, które jest w nas dzięki Chrystusowi.” Filemona 1:6 SNP *** List do Filemona jest krótki, ale gęsty. Paweł nie pisze z pozycji…
Czytaj →
Świat ma dziś nerwicę ruchu. Aplikacje aktualizują się same. Poglądy też. Jak coś się nie zmienia, to świat rzuca podejrzenie, że jest nieprawdziwe. Wczorajsze „na zawsze” wygasa jak subskrypcja próbna, a człowiek uczy…
Czytaj →
Paweł pisze do Koryntu nie jak do pobożnych, tylko do wspólnoty, która zaczęła żyć jak miasto, a nie jak Ciało Chrystusa. Korynt był rzymską metropolią: mobilną, flagową, głośną, rywalizującą. W takim środowisku „ja…
Czytaj →
Dobroć nie została wyparta przez zło. To byłoby zbyt proste. Została wyparta przez kalkulację. Nie przez agresję, lecz przez chłodne pytanie: - czy to się opłaca? I kiedy to pytanie pada wystarczająco często, dobroć…
Czytaj →
Zanim herezja stała się lustrem, był pewien moment poprzedzający. Taki, w którym Kościół nie musiał jeszcze tłumić buntu wewnątrz, bo całą energię skierował na zewnątrz. Na wroga, tego „innego”. Na tych, których można…
Czytaj →
Biblia od początku do końca mówi o sercu, nie o systemach, czy o tabelach wyników czy o poprawnym zachowaniu. O sercu, miejscu, w którym zapadają decyzje, zanim jeszcze nazwiesz je wyborami, przestrzeni w której rodzą…
Czytaj →
Jezus apokryfów nie jest herezją wobec Jezusa Ewangelii. Jest raczej pamięcią nieujarzmioną, zapisem tego, co krążyło zanim wspólnota zdecydowała, co wolno powiedzieć o Bogu, który był też człowiekiem. Teksty…
Czytaj →
Zaczęło się niewinnie. Zawsze zaczyna się niewinnie. Ktoś zdjął buty. Ktoś inny oddał płaszcz. Jeszcze ktoś powiedział głośno to, co inni myśleli po cichu: - jeśli Ewangelia mówi o ubóstwie, to może chodzi o ubóstwo…
Czytaj →
Jezus miał osobliwy zwyczaj: nigdy nie zaczynał od fasady. Nie pytał, ile masz, tylko komu oddajesz serce. Nie sprawdzał stanu konta, tylko dłonie, czy są gotowe coś wypuścić. Biblia jest pełna ludzi, którzy wyglądali…
Czytaj →
- Dlaczego ja? To jedno z najbardziej ludzkich pytań. Nie „czy”, nie „jak”, ale właśnie „dlaczego ja?”. Pojawia się zawsze wtedy, gdy coś wytrąca nas z równowagi: choroba, rozpad, wezwanie, które przychodzi nie w porę,…
Czytaj →
Być może byłeś kiedyś w winnicy. Albo tylko przejeżdżałeś obok. I pomyślałeś: ładne. Symetryczne. Uspokajające. A to nie jest krajobraz. To jest system podtrzymywania życia. Winorośl nie robi nic spektakularnego. Nie…
Czytaj →
Jest w tym pytaniu coś niepokojącego, prawda?; Nie: czy Bóg mnie kocha, tylko: - czy moje życie sprawia Mu radość? Nie: czy jestem wystarczający, ale: - czy w ogóle jestem zwrócony w Jego stronę? Pismo nie zostawia nas…
Czytaj →
Na początku wszystko było proste. Ktoś przynosił chleb. Ktoś inny list od Pawła. Ktoś jeszcze opowiadał, że znów zabrali Jakuba. Biskup siedział na skrzyni albo na kamieniu. Wiedział, że jutro może go nie być. To…
Czytaj →
Bunt nie pojawia się nagle. On narasta powoli, dokładnie w tym samym tempie, w jakim chrześcijaństwo przestaje być ryzykiem. Około roku 270, gdy imperium wciąż jeszcze prześladuje chrześcijan, w Egipcie rodzi się Antoni…
Czytaj →
Chrześcijaństwo nie zdobyło Rzymu szturmem. Rzym sam je wpuścił. Zmęczony własnym ciężarem, pęknięciami w administracji, kryzysami sukcesji i brakiem spoiwa, które potrafiłoby jeszcze mówić językiem sensu. Cesarstwo…
Czytaj →
Chrześcijaństwo zaczęło się od ruchu, który sam nie wiedział, że będzie musiał się ciągle przemieszczać. Nie było w nim od razu tej świadomości, że ktoś będzie chciał je nazwać, policzyć, zamknąć w rubryce, a potem z tą…
Czytaj →
Wyobraźmy sobie państwo, które stoi na granicy dwóch potęg i dobrze wie, że żadna z nich nie jest przyjacielem. Jedna oferuje porządek, druga strach. Jedna prawo, druga ogień. A pośrodku ono: Armenia - niewielkie,…
Czytaj →
Niektóre zdania wyglądają jak dekoracje motywacyjne, dopóki nie spróbujesz według nich żyć, np.: „Ważne jest, jaki jesteś teraz, a nie jaki byłeś kiedyś” …brzmi bezpiecznie. Do momentu, w którym uświadamiasz sobie, że…
Czytaj →
Patrzysz w nowy rok i wszystko wygląda jak lotnisko po północy. Tablice migają, połowa lotów odwołana, połowa opóźniona, a ty stoisz z biletem, którego nie jesteś już pewien. Właśnie w takim miejscu Biblia…
Czytaj →
Biblia rzadko kończy rok fajerwerkami. Częściej kończy go drogą. Pustynią. Zmęczeniem ludzi, którzy już nie pytają „dlaczego”, tylko jak przetrwać jeszcze jeden dzień. Izrael nie wszedł do Ziemi Obiecanej dlatego, że…
Czytaj →
Drugi dzień Świąt ma w sobie coś z próby prawdy. Pierwszy dzień jest liturgią światła, ruchem, opowieścią. Drugi jest egzegezą milczenia. I to właśnie wtedy objawia się sens, który Biblia nazywa „trwaniem”. Ewangelia…
Czytaj →
Jezus Chrystus rodzi się w ubogich warunkach nie po to, by ustanowić biedę ideałem, lecz by złamać fałszywe przekonanie, że Bóg jest dostępny wyłącznie dla biednych. Bo żłób nie jest pochwałą nędzy. Jest znakiem…
Czytaj →
Boże Narodzenie w Biblii nie zaczyna się od radości. Zaczyna się od drogi. Od zmęczenia. Od ludzi, którzy robią to, co muszą, choć nie rozumieją sensu. Józef idzie, bo kazano. Maria idzie, bo nie ma wyboru. Noc zastaje…
Czytaj →
Stary Testament nie spieszy się z Bożym Narodzeniem. On je nosi. Długo. Cierpliwie. Czasem z bólem pleców i z myślą, że może to wszystko było tylko pomyłką interpretacyjną. Jeśli Boże Narodzenie tam istnieje, to nie…
Czytaj →
Dwa dni przed Wigilią świat robi się cichy w sposób podejrzany. Nie w sensie dźwięku, bo dźwięków jest więcej niż zwykle, tylko w sensie środka. Jakby ktoś wyjął z człowieka rdzeń i zostawił samą obudowę, błyszczącą,…
Czytaj →
Są trzy świece, przy których współczesny człowiek czuje się względnie bezpiecznie. Da się je wpisać w kalendarz, w strategię przetrwania, w plan samodoskonalenia. Pierwsza mówi: jeszcze zdążę. Druga: pracuję nad sobą.…
Czytaj →
Życie nie jest problemem do rozwiązania. I to jest wiadomość wyjątkowo niewygodna dla ludzi, którzy nauczyli się żyć w trybie „napraw”. Dla tych, którzy wierzą, że skoro coś boli, to znaczy, że gdzieś popełnili błąd.…
Czytaj →
To zwykle nie zaczyna się od wielkich katastrof. Raczej od drobnych pęknięć, które zbierają się w środku jak woda pod podłogą mojego domu, gdy ulewa trwa bez końca. Najpierw coś nie wychodzi. Potem kolejne „jeszcze…
Czytaj →
„Jan rósł i umacniał się na duchu, a żył na pustkowiu.” (Łk 1,80) Dla współczesnego człowieka to zdanie brzmi niemal jak oskarżenie. Bo my żyjemy w świecie, w którym jeśli „nic się nie dzieje”, to znaczy, że coś poszło…
Czytaj →
Biblia mówi o Marii niewiele. I to „niewiele” jest uderzająco konsekwentne. Kilka scen, kilka zdań, żadnej biografii. Jakby autorzy Ewangelii zgodzili się co do jednego: im mniej powiemy o Matce Boga, tym mniej…
Czytaj →
Zacznijmy od porządku, bo bez niego łatwo zgubić się w opowieści, która przez wieki obrastała kolejnymi warstwami sensu, wyobraźni i pobożnej fantazji. To, co dziś nazywamy „Trzema Królami”, nie jest w pierwszym rzędzie…
Czytaj →
Wieniec adwentowy jest mapą drogi, a świece są jej kolejnymi punktami światła. Zapalane po jednej, nie rozświetlają od razu całości. Uczą cierpliwości i zgody na etapy. Pierwsza świeca mówi o początku pragnienia, o…
Czytaj →
Filip spotkał Natanaela i powiedział do niego: „Znaleźliśmy Tego, o którym pisał Mojżesz w Prawie i Prorocy - Jezusa, syna Józefa z Nazaretu”. Rzekł do niego Natanael: „Czyż może być co dobrego z Nazaretu?” Odpowiedział…
Czytaj →
Czasem mam wrażenie, że apokryfy zaczęły się dokładnie w tym momencie, w którym ktoś zamknął zwój Ewangelii i powiedział: „Dobrze. A teraz spróbujmy to zrozumieć”. Nie poprawić. Nie dopisać faktów. Zrozumieć. Jakby…
Czytaj →
Kiedy próbujemy odtworzyć narodziny Jezusa bez odwoływania się do Biblii, natrafiamy na ciszę, która na pierwszy rzut oka wydaje się brakiem danych, a jednak stanowi ważne świadectwo epoki. Rzymscy historycy, żydowscy…
Czytaj →
Drugi tydzień Adwentu nie wchodzi w życie z wielkim hałasem. Nie ma w nim nagłego „teraz wszystko się zmieni”. Jest raczej coś, co przypomina pierwsze poruszenie serca po długiej ciszy. To ten moment, w którym człowiek…
Czytaj →
Józef nie był człowiekiem z marmuru. Nie chodził po mieście z aureolką dyskretnego światła. Był facetem od drewna, od pracy, od prostych prawd, w które człowiek chce wierzyć, żeby świat nie runął mu pod nogami. I wtedy…
Czytaj →
Można zacząć w najbardziej nienaukowy sposób: od obrazu. Wyobraź sobie człowieka imieniem Zachariasz, kapłana, który w życiu nie prosił o to, by stać się punktem zapalnym historycznego śledztwa. Po prostu pełnił służbę,…
Czytaj →
Adwent nie zaczął się od świec, wieńców i kalendarzy z czekoladkami, choć te elementy robią wszystko, by nas przekonać, że są tu od zawsze. Gdy patrzymy na współczesny Adwent, widzimy produkt końcowy: ładnie opakowany…
Czytaj →
Być może najgłębsze pragnienie człowieka jest tak ciche, że słychać je tylko nocą, kiedy wszystkie inne dźwięki ustają. Nie przypomina huku fal ani krzyku narodzin. Bardziej drżenia, ledwie wyczuwalnego, jak wibracja…
Czytaj →
Bywa, że trafiasz na ludzi, którzy mają w sobie coś z niekończącej się fontanny. Mówisz im: „dziękuję, wystarczy”, a oni i tak jeszcze doleją ci herbaty, zapytają o twoją matkę i położą na stole ostatni kawałek ciasta,…
Czytaj →
- Nie jestem popiołem, choć spłonął mi dom. To zdanie brzmi jak początek opowieści człowieka, który zbyt długo siedział w kuchni życia, aż garnek z jego nadzieją wybuchł i zostawił ściany osmolone żałobą. I ktoś taki,…
Czytaj →
Czasem wszystko rozjeżdża się w środku, bo nosisz w sobie problem bez nazwy. Jak plik wrzucony gdzieś na pulpit pod tytułem „nowy_ostateczny_final(3)”, który miałeś uporządkować jutro. Tyle że jutro nigdy nie nadchodzi,…
Czytaj →
„Arka Noego” zaczyna się jak opowieść dobrze nam znana: deszcz, woda, ptaszek z gałązką, tęcza. Ale to tylko powierzchnia, dziecięca wersja historii. Gdy zdejmiemy kolorowe naklejki, zostaje pytanie, które ciągnie się…
Czytaj →
Kiedy patrzę na biblijnych marzycieli, zawsze mam wrażenie, że to banda wiecznych wędrowców, którzy dostali w rękę mapę bez legendy i kompas, który działa tylko wtedy, gdy trzymasz go z szacunkiem. Wszyscy, od Józefa,…
Czytaj →
To dziwne, jak łatwo człowiek wierzy, że najcenniejsze w życiu to rzeczy, które mogą się spalić, zaginąć albo zostać zapomniane w kartonie opisanym „ważne!!!” (z trzema wykrzyknikami, bo wtedy na pewno się ich nie…
Czytaj →
„Jeśli Bóg jest naprawdę Bogiem, to pójście za Nim jest jedynym logicznym wyborem”. Zdanie krótkie, ale uderza w człowieka tam, gdzie kończy się filozofia, a zaczyna prawda o ludzkim sercu. Logika, o której mówi Kreeft,…
Czytaj →
- Kto chce zapalać innych, sam musi płonąć. Ludwik Hirszfeld powiedział to tak, jakby mimochodem odsunął firankę i pokazał nam prawdę, której wcale nie chcemy oglądać. Bo płonąć to przecież nie tylko świecić. To być…
Czytaj →
Czasami życie potrafi być tak absurdalne, że jedyne, co można zrobić, to usiąść na krawężniku cmentarnej alejki i zacząć się śmiać. Nie głośno, raczej tym śmiechem, który bardziej przypomina wydech. Tak właśnie…
Czytaj →
Był taki człowiek w Biblii, Samson, o którym powiada się zwykle, że był silny. Ale kiedy zaczynasz czytać głębiej, zauważasz, że to nie jest historia o sile. To historia o tym, jak bardzo człowiek może być…
Czytaj →
„PANIE, ty jesteś moim Bogiem; będę cię wywyższać i wysławiać twoje imię, bo uczyniłeś cudowne rzeczy; twoje postanowienia, z dawna powzięte, są wiernością i prawdą.” Izajasza 25:1 UBG *** Człowiek, kiedy…
Czytaj →
Jezus powiedział: - oddajcie Bogu, co Boskie, a cesarzowi, co cesarskie. Proste. Zbyt proste, byśmy nie próbowali tego popsuć. W gruncie rzeczy to był genialny skrót całego życia duchowego; równowaga między niebem a…
Czytaj →
Na początku Adam się nie bał. Nie znał jeszcze tego uczucia, które później nazwano „paniką egzystencjalną”… gdy stoisz w kuchni, patrzysz w pustą lodówkę i wiesz, że zrobiłeś coś głupiego, ale jeszcze nie wiesz co. Było…
Czytaj →
Był żołnierzem. Nie prorokiem, nie mędrcem, nie bohaterem z pieśni. Po prostu człowiekiem, który wierzył w porządek: rozkaz, wierność, nocleg w namiocie. Kiedy Dawid kazał go wezwać z pola walki, Uriasz przybył…
Czytaj →
„Gdyż ja znam myśli, które mam o was, mówi PAN: myśli o pokoju, a nie o utrapieniu, aby zapewnić wam koniec, jakiego oczekujecie.” Jeremiasza 29:11 UBG *** Wiesz, ten wers z Jeremiasza: „Ja wiem, jakie wiążę z…
Czytaj →
Niektóre burze nie przychodzą z nieba. Zaczynają się w człowieku od jednego cichego trzasku wewnątrz. Od słowa, którego nie zdążyłeś powiedzieć. Od spojrzenia, które trwało pół sekundy za długo. Od świadomości, że coś w…
Czytaj →
Są kobiety, które noszą w sobie cały świat jakby ich ciało było połączeniem azylu, apteki i kościoła. Zawsze jest w nich miejsce na cudzy ból, czas na cudze potrzeby, ucho dla cudzej spowiedzi. W ich życiu nie ma…
Czytaj →
Każdy kogo znam, ma swoją małą kolekcję zmartwień, jakby to były magnesy na lodówce, które przypominają o tym, że życie to niekończąca się lista spraw do załatwienia. Martwimy się, że nie starczy nam pieniędzy. Że…
Czytaj →
Każdy z nas jest ogrodnikiem. Nie z wyboru, z natury. Od chwili, gdy się budzimy, podlewamy coś w sobie: - strach, - żal, - nadzieję, albo… miłość. Nawet jeśli twierdzimy, że nie mamy już siły, i tak podlewamy……
Czytaj →
Tak z stoi w Biblii: Bóg odpoczął siódmego dnia. Tak stoi w naszym życiu: odpoczywamy tylko wtedy, gdy padnie nam internet, a i wtedy czujemy niepokój. Bo może coś ważnego się dzieje, a nas w tym nie ma. Nie chodzi już…
Czytaj →
Każdy z nas nosi w sobie coś, co przypomina miasto po powodzi. Woda opadła, ale błoto zostało. W błocie tkwią rzeczy, których się wstydzimy; myśli, decyzje, słowa, których nie da się już odkręcić. I tam, w tych…
Czytaj →
Nie szukaj ich w piekle. Nie siedzą tam. Mają open space. Z klimatyzacją, ekspresami do kawy i plakatami z hasłami motywacyjnymi: Uwierz w siebie, Myśl pozytywnie, Zrób więcej, szybciej, taniej. Nie potrzebują już…
Czytaj →
„Liczne są cierpienia sprawiedliwego, ale PAN uwalnia go od nich wszystkich.” Psalmów 34:19 *** Czasem to przychodzi nagle jak przeciąg, który zamyka drzwi, zanim zdążysz się pożegnać. Związek się kończy. Sen…
Czytaj →
Gdzie kończy się bajka, a zaczyna metafizyka? Prawdopodobnie tam, gdzie ktoś próbuje opisać zło w sposób porządny, systematyczny, z numeracją i hierarchią. Bo ludzkość nie znosi chaosu. Jeśli coś nas przeraża, chcemy…
Czytaj →
To zaczyna się od pytania, które nie daje spokoju: - czy w człowieku jest coś, co nie umiera? Nie metafora, nie wspomnienie, nie cień, tylko coś prawdziwego, co trwa, gdy ciało zgaśnie jak lampa po północy. Każda…
Czytaj →
Jonasz miał tego Boga trochę dość. Nie że Go nie lubił. Po prostu uważał, że Bóg za często daje drugie szanse ludziom, którzy na nie nie zasługują. A on? On, sumienny pracownik działu Prawdy Absolutnej, miał zasuwać po…
Czytaj →
Zanim nazwano ich demonami, byli po prostu cieniem po drugiej stronie światła. Nie chodzi o czarne istoty z rogami i kopytami, które wślizgują się nocą przez okno. Nie. To późniejszy folklor, teatralna wersja lęku. W…
Czytaj →
Zaczęło się od głodu. Od kłótni o kawałek mięsa i miejsca przy ogniu. Jeden chciał rządzić, drugi chciał przeżyć, trzeci chciał, żeby było sprawiedliwie, choć nikt jeszcze nie wiedział, co to znaczy. Tak powstała…
Czytaj →
Widziałem kiedyś człowieka, który sadził drzewo. Nie dlatego, że miał plan zalesienia całej dzielnicy. Po prostu uznał, że dobrze będzie, jeśli coś żywego zakorzeni się w tym kawałku ziemi. Kiedyś ktoś może usiądzie pod…
Czytaj →
Często słyszymy, że poczucie własnej wartości ma swoje źródło w dzieciństwie. Nie tylko w tych mega lub mikro traumach, które pamiętamy, ale w tych cichych chwilach, kiedy ktoś nie spojrzał z czułością, kiedy zabrakło:…
Czytaj →
Wyobrażam sobie, że jeśli mielibyśmy napisać scenariusz wejścia Boga na świat, wzięlibyśmy scenę z hollywoodzkiego kina akcji: pioruny, złote światło, chóry anielskie wykonujące coś między Händlem a rock operą. A…
Czytaj →
Człowiek zawsze chciał, żeby świat był sprawiedliwy. Żeby istniał jakiś równy rachunek, jakaś księga, w której wszystko się zgadza. Ktoś kocha, ktoś krzywdzi, ktoś płaci, ktoś dostaje zwrot. Gdzieś w środku nas jest…
Czytaj →
Ten tekst nie jest kazaniem na jutrzejszy dzień. Bo czasem trzeba dać duchowi odpocząć. Nie jest też teologiczną rozprawą o prorokach. To raczej biblijny kabaret, w którym świętość siedzi przy stole z absurdem, a oślica…
Czytaj →
Są dni, kiedy człowiek wchodzi na Instagram i nagle czuje się jak odpad produkcyjny. Nie dlatego, że coś zrobił źle, tylko dlatego, że ktoś inny zrobił to lepiej, szybciej, z lepszym światłem i w garniturze od kogoś,…
Czytaj →
W świecie, w którym ludzie mierzą swoją wartość ilością kroków zarejestrowanych przez zegarek i długością wakacji w tropikach, słowo klękać brzmi niemal jak obelga. Bo kto dziś klęka? Tylko ci, co coś zgubili albo…
Czytaj →
Znasz takich ludzi. Zadbani, uprzejmi, zawsze pachnący. W garniturze albo w idealnie dopasowanej sukience. Czyste włosy, błyszczące zęby, twarz jak z reklamy pasty. A jednak coś w nich drży… coś kruchego,…
Czytaj →
Nie wiem, kiedy dokładnie zaczyna się to rozdwojenie. Może w chwili, gdy pierwszy raz zrobisz coś, o czym wiesz, że nie powinieneś, i nic się nie dzieje. Niebo nie spada. Ziemia się nie rozstępuje. Jedyne, co czujesz,…
Czytaj →
Andrzej miał czterdzieści dwa lata i twarz, którą można by pomylić z dowolnym mężczyzną stojącym w kolejce po parówki. Nie był zły. Nie był też dobry. Był zmęczony a to, jak się okazuje, też jest kategoria duchowa.…
Czytaj →
Jak wyobrażasz sobie duchową przemianę? Że będzie to coś sterylnego? Uroczyste wstąpienie do nieba w promieniach światła? Hm… prawda jest dużo bardziej nieprzyzwoita. Bo przemiana zaczyna się wtedy, gdy jesteś brudny od…
Czytaj →
Nie ma już pustelni. Nie ma jaskiń, w których człowiek mógłby zniknąć, by posłuchać Boga. Są galerie handlowe, feedy, dźwięki powiadomień. Świat nie krzyczy już „zbuduj wieżę Babel”, on krzyczy: „bądź zajęty”. Bo w…
Czytaj →
„W pokoju zarówno się położę, jak i zasnę, bo Ty sam, Panie, pozwalasz mi mieszkać bezpiecznie.” Psalm 4:9 (BT) *** Niektórzy ludzie kładą się spać jak żołnierze po bitwie; z telefonem pod poduszką, w gotowości, żeby…
Czytaj →
Zawsze wracałem do tego wersetu jak do lodówki o trzeciej nad ranem: „A teraz pozostaje wiara, nadzieja i miłość - te trzy; a z nich największa jest miłość” (1 Kor 13,13). To brzmi jak slogan z reklamy lodów o smaku…
Czytaj →
Na dworze królewskim w Izraelu pachniało nieufnością. Saul, król zbyt długo przy władzy, patrzył podejrzliwie na młodego Dawida. Wiedział, że ten chłopak nie jest zwyczajnym pasterzem. W końcu to on obalił Goliata. To…
Czytaj →
MATEMATYKA PARUZJI cz. 2 ~ Może też być tak: nie będzie wielkich fajerwerków. Nie spadnie ogień z nieba ani nie zatrzęsą się wszystkie kontynenty naraz. Koniec świata zacznie się ciszą. Taką, której nie da się nazwać.…
Czytaj →
Powiedzmy to wprost: - człowiek bez marzeń wygląda jak drzewo bez liści, które wciąż stoi, ale już dawno przestało żyć. To martwy pomnik samego siebie, ktoś, kto oddycha, ale nie wdycha sensu. Psychologia nazywa to…
Czytaj →
Każdy z nas zna to uczucie. Zakładasz buty, które świetnie wyglądają w sklepie i na twoich stopach. Ekspedientka się rozpływa. Pachną nowością, miękka skóra, obietnica wygody. Idziesz w nich kilka kroków i jest okey.…
Czytaj →
Bywa zabawnie, gdy mylimy wiedzę z mądrością. Wiedzę można włożyć do plecaka: książki, kursy online, cytaty z mądrych ludzi, które wklejasz na Facebooka i liczysz lajki. Ale mądrość? Ona nie mieści się w plecaku. Raczej…
Czytaj →
Zacznijmy od tego, że Biblia nie jest podręcznikiem demonologii. Nikt tam nie sporządził katalogu istot z rogami ani listy adresów, pod które można wysyłać egzorcyzm. I to jest właśnie fascynujące. Pismo Święte rzuca…
Czytaj →
„A jeden z tych złoczyńców, którzy z nim wisieli, urągał mu, mówiąc: - Jeśli ty jesteś Chrystusem, wybaw siebie i nas. A drugi, odpowiadając, zgromił go i powiedział: - Czy ty się Boga nie boisz, choć tę samą karę…
Czytaj →
KILKA SŁÓW NA NIEDZIELĘ - Nie ufam Bogu. Nie ufam Bogu, bo życie nauczyło mnie, że wszystko trzeba dźwigać samemu. Do dzisiaj nie powiedziałem tego na głos. Ale często to zdanie włączało mi się w sercu. Nie ufałem, bo…
Czytaj →
Wystarczy otworzyć Stary Testament, a znajdziemy karty, które dziś mrożą krew; - „Nie będziesz tolerował czarownicy - niech poniesie śmierć” (Wj 22,18). - „Jeśli ktoś złamie szabat - niech umrze” (Wj 31,14). - „Jeśli…
Czytaj →
Mam wroga. Nie jednego. Może nawet dwóch. Może nawet się zakumplowali. I pytam siebie: czy to znaczy, że żyję źle, że zawiodłem jako chrześcijanin, skoro Ewangelia każe mi miłować, a ja wciąż w środku mam ten gorący…
Czytaj →
Są takie chwile, kiedy człowiek siedzi w kuchni nad kawą i nagle rozumie, że jego życie jest jednym wielkim ustawieniem. Nie trzeba nawet terapeuty, grupy ludzi ani scenek z dzieciństwa. Wystarczy, że matka powie przez…
Czytaj →
„Potrzeba dwóch lat, żeby nauczyć się mówić. Pięćdziesięciu, żeby nauczyć się milczeć.” *** W Biblii cisza nie jest brakiem, lecz pełnią. „Bądźcie cicho i wiedzcie, że Ja jestem Bogiem” (Ps 46,11), to wezwanie nie brzmi…
Czytaj →
Życie lubi się kruszyć w rękach jak sucha gałązka. Myślisz, że masz kontrolę, że twoje plany to beton, że twoje marzenia to marmur a potem przychodzi chwila, kiedy okazuje się, że to wszystko było tylko trawą. Trawą, o…
Czytaj →
Wyobraź sobie, że budzisz się pewnego dnia i wszystko, na czym opierałeś swoje bezpieczeństwo, nagle znika. Konto w banku jest puste. Przyjaciel, któremu ufałeś, odwraca się plecami. Zdrowie, które uważałeś za…
Czytaj →
No dobrze, dość już o Dawidzie. Wszyscy znają tę historię: mały, rudy pastuszek z procą kontra wielki typ w zbroi z brązu. Jednym kamykiem wywrócił całą opowieść, a potem już tylko droga do tronu, do psalmów, do statusu…
Czytaj →
Wstałem dziś rano i kawa w kubku była zimna, jakby już wiedziała, że cały dzień będzie do kitu. Sąsiad kopał w rury, pies wył, dzieci wrzeszczały w bloku a świat wyglądał tak, jakby nagle ktoś włączył tryb chaos. A ja……
Czytaj →
Salomon jest jak lustro, w które boimy się patrzeć. Bo na pierwszy rzut oka to czysta chwała. Historia złotego chłopca: syn Dawida, wybranek Boga, człowiek, który zaczyna od modlitwy tak pokornej, że można by ją…
Czytaj →
Wyobraź sobie open space. Klimatyzacja szumi jak morze martwe. Ludzie klikają w klawiatury, ale tak naprawdę każdy patrzy kątem oka na drugiego: kto szybciej wyśle raport, kto dostanie maila z pochwałą, kto usiądzie…
Czytaj →
„A ogrom katedry zdawał się dosięgać właśnie samej granicy tego, co człowiek jeszcze znieść może…” - pisał Kafka w Procesie, stojąc w praskiej katedrze. Każdy, kto próbował unieść swoje życie, wie, o czym mówi. Bo…
Czytaj →
Kuchnia jest światem w miniaturze. Stół jest ołtarzem. Krzesło - tronem i krzyżem zarazem. Cerata w kwiaty to obrus, na którym codzienność składa swoje ofiary: kromkę chleba, kroplę herbaty, łzę, której nikt nie…
Czytaj →
Mówiono o nim „filozof na tronie”. A jednak tron nie chronił go przed samotnością serca. Wolter, ten sam, który igrał z myślą i szyderstwem, pisał o nim „pobożny bez przesady”. Pobożny, czyli blisko Boga, a jednak jakby…
Czytaj →
Mówią, że świat zwariował. Ale świat nie ma w sobie niczego, co mogłoby zwariować. To kula kręcąca się w kosmicznym bębnie pralki, która zna tylko jeden rytm: wschód, zachód, deszcz, wiatr. Żadnych histerii, żadnych…
Czytaj →
Biblia mówi: zobaczą znak Syna Człowieczego na niebie. A ja myślę: szkoda, że nie codziennie. Bo codziennie potrzebujemy znaku. Niebo nad blokiem, szare, przeciągnięte liniami samolotów, aż prosi się o coś więcej niż…
Czytaj →
Ojciec siedzi przed telewizorem, wpatrzony w ekran, jakby ktoś tam mógł mu oddać te wszystkie lata, które wypadły z jego kieszeni i potoczyły się pod szafę. Pilot w dłoni, piwko na stoliku. Kawałek siebie zostawił…
Czytaj →
Jehuda Klaczko urodził się w Wilnie, w rodzinie żydowskiej, która znała ciężar historii lepiej niż własny oddech. Od dzieciństwa miał tę nieszczęsną zdolność do wchłaniania świata całym sobą: książki, języki, spory…
Czytaj →
Jozue leży na twarzy. Wielki przywódca, ten, który miał prowadzić lud do Ziemi Obiecanej. A jednak teraz wygląda jak dziecko, które się zgubiło i nie wie, którędy iść. Biblia nie tuszuje takich momentów. Pokazuje nam…
Czytaj →
Co to znaczy iść przez życie jakbyś właśnie dostał najlepszą wiadomość? Ktoś powie: no dobrze, a jeśli właśnie straciłeś pracę, albo żona zabrała dzieci i psa, a sąsiad wrzucił do twojej skrzynki anonim z podpisem…
Czytaj →
Wyobraź sobie tygrysa wchodzącego do rzeki. Tygrys nie analizuje kursu walut, nie pyta terapeuty, czy to dobry moment na krok, nie spisuje w zeszycie zalet i wad przejścia na drugą stronę. Tygrys idzie, bo musi. Głód to…
Czytaj →
Na ziemi wszystko pachnie początkiem. Nowe buty, nowy związek, nowa praca. Człowiek potrafi rozpalać się byle czym. Iskierką obietnicy, że „teraz to już będzie dobrze”. Ale ziemia jest sprytna. Ma sposób, by przypominać…
Czytaj →
Czy rozwodnicy będą zbawieni? Ci, co ponownie założyli rodziny? To zależy, do którego należą kościoła! Zaraz, zaraz. Chwila. Nie biegnij do proboszcza z aktem apostazji. Usiądź i weź do ręki Biblię. Bo pytanie o rozwód…
Czytaj →
Każdy z nas ma w sobie małego prawnika, który ciągle pragnie mieć rację. Ten prawnik uwielbia spory, rozstrzygnięcia, pieczątki i paragrafy. To on wpycha nam w usta zdania zaczynające się od: „a nie mówiłem?”. Tyle że…
Czytaj →
Każde pokolenie musi mieć swojego wroga. Kiedyś winny był szatan, potem komuniści, potem telewizja, Kościół a może i Bóg. Dziś winni są rodzice. „Toksyczni”, „chłodni emocjonalnie, „nadopiekuńczy”, „nieobecni”.…
Czytaj →
Śmierć jest jedyną rzeczą, której nikt z nas nie potrafi uniknąć. Możesz przechytrzyć podatki, uciec od ludzi, zmienić miasto, nazwisko czy nawet poglądy, ale śmierć i tak znajdzie drogę. I dlatego od początku dziejów…
Czytaj →
Zawsze powtarzano nam, że piekło jest gdzieś głęboko pod nami. W ziemi, w lawie, w ogniu. Ale jeśli kiedykolwiek próbowałeś kopać ogródek, to wiesz, że jedyne, co tam znajdziesz, to glina, kamienie i korzenie.…
Czytaj →
Lęk nie jest anomalią. To podstawowy rejestr człowieka - od Adama, który „ukrył się przed Panem Bogiem wśród drzew ogrodu” (Rdz 3,8), po współczesnego pracownika open space’u, który drży, gdy jego laptop wyświetla…
Czytaj →
Psalm 84 jest jednym z najpiękniejszych tekstów biblijnych o wędrówce człowieka ku Bogu. Jego centrum stanowi obraz pielgrzyma, który przemierza suchą i jałową przestrzeń, a jednak dzięki wierze przemienia ją w źródło…
Czytaj →
Stoisz przed lustrem i powtarzasz sobie wyrok: nie jestem wystarczający. To zdanie brzmi jak echo, które nie ma końca, jak piosenka puszczona w pętli w radiu twojej głowy. I wiesz, co jest najgorsze? Że zaczynasz w nie…
Czytaj →
Wszystko, jak zwykle w Kościele, zaczęło się od czegoś, co miało sens w małej skali, a potem urosło do rozmiarów, które przypominają wbijanie gwoździa młotem pneumatycznym. Trzeci wiek. Duchowni mieli żony. I dzieci. I,…
Czytaj →
Dawać jest łatwo, bo czasem w dawaniu jest coś kontrolującego. Dajesz, decydujesz, co, komu i kiedy. Możesz wręczyć prezent w idealnym momencie, z odpowiednio wyćwiczonym półuśmiechem, i poczuć to przyjemne ciepło,…
Czytaj →
Wiesz, co jest trudne? Nie, nie, nie mów mi teraz o kredycie, o kiepskim dniu, że ktoś znów skasował cię w autobusie. Trudne jest przestawić w głowie wajchę z trybu «Biorę» na tryb «Daję». Bo biorę? To jest proste.…
Czytaj →
Są takie wersety, które wchodzą w człowieka jak ciepło w zmarznięte dłonie. Powoli, ale nieodwracalnie: „Dobry jest Pan - warownia w dniu ucisku; zna tych, którzy Mu ufają” (Nah 1:7) To nie jest zdanie z plakatu na…
Czytaj →
Siedział na kozetce, ale nie tak jak w filmach. Nie było tej dostojnej pozycji, w której pacjent leży, a terapeuta siedzi z cygarem, wyglądając jak eksponat z muzeum psychologii. On siedział bokiem, jedną nogę założył…
Czytaj →
Zaczyna się od spojrzenia. Nie od dogmatu, nie od paragrafu w Katechizmie, tylko od tego zimnego, szybkiego, oceniającego spojrzenia, które mówi: „Wiem, kim jesteś i dlaczego nie powinno cię tu być”. I nawet jeśli nikt…
Czytaj →
Rodzice mówią: „Słuchaj nas, bo tak jest dobrze.” Dzieci słuchają, bo jeszcze nie wiedzą, że świat to duży, trzaskający neonem bazar, na którym wszystko - od marzeń po zasady - można wymienić na coś błyszczącego. A…
Czytaj →
Tabliczka wisi od kilku dni. Lekko przekrzywiona, jakby się bała, że ktoś potraktuje ją zbyt poważnie. Deska pomalowana na biało, litery w różnych rozmiarach, trochę jak w starych ogłoszeniach z gazet, w których ktoś…
Czytaj →
Kiedy w literaturze pojawia się Bóg, większość ludzi od razu widzi coś monumentalnego - marmurowe kolumny, język podniosły jak chór w katedrze, karty pełne metafor o światłości, wieczności, boskim planie. Ale jeśli się…
Czytaj →
Czy złamałeś kiedyś przepis „tylko trochę?” Przekroczyłeś prędkość o 11 km/h, bo grała ulubiona piosenka, a droga była gładka jak sumienie nastolatka po bierzmowaniu? No właśnie. Właściwie nie chodziło o bunt.…
Czytaj →
Niektórzy sądzą, że problemem świata jest to, że nigdy nie zasypia. Albo te wszystkie wewnętrzne konflikty, które rozbijają nas od środka jak dwa konie ciągnące jeden rydwan w przeciwnych kierunkach. Psycholodzy mówią:…
Czytaj →
Gdyby życie miało trzy głosy, a jeden mikrofon - to byłoby trochę jak Trójca Święta w naszej głowie. Nie, nie mówię tego z przekąsem. Mówię jak ktoś, kto nie raz próbował wyjaśnić, co czuje, kiedy nie wie, kogo kocha.…
Czytaj →
Wyobraźmy sobie mężczyznę. Nie, nie herosa z lśniącą zbroją, ale człowieka w sandałach, z kurzem na policzkach i zmęczeniem w oczach. Mężczyznę, którego mentor właśnie umarł, a za jego plecami stoi tłum oczekujący…
Czytaj →
Być może wszystko zaczyna się od złudzenia, że drugiego człowieka da się mieć. Jak dom. Jak święty spokój. Jak urlop wykupiony z opcją pełnego wyżywienia. A potem przychodzi dzień, w którym siedzisz z kimś przy stole i…
Czytaj →
„Odpowiedziała Mu: «Tak, Panie! Ja wciąż wierzę, żeś Ty jest Mesjasz, Syn Boży, który miał przyjść na świat»” (J 11,27) *** Jest takie zdanie, które mówi więcej niż wszystkie deklaracje wiary razem wzięte. Nie mieści…
Czytaj →
„JEDNEGO CI BRAK…” ~ To jedno zdanie brzmi jak klucz do najważniejszych drzwi. Tylko że te drzwi nie mają klamki z zewnątrz. W Ewangelii Marka młody człowiek przybiega do Jezusa. Pada na kolana. Ma wszystko: moralność…
Czytaj →
Mamy zorganizowany świat. Zhierarchizowany, oparty na wyczuwalnych napięciach. Kto komu podaje kawę, gotuje obiad, kto komu myje stopy, kto komu mówi: „dziękuję, bez ciebie nie dałbym rady.” Społecznie to nazywamy…
Czytaj →
Najpierw przestają się śmiać. Potem przestają jeść razem. Potem przestają się dotykać. A potem, któregoś dnia, łóżko, które kiedyś pachniało ciepłem i powrotem, zostaje puste. Po jego stronie. Po jej stronie. Więc…
Czytaj →
WYZWOLENIE EWANGELII CZ. 3. - KOBIETY PRZY PUSTYM STOLE czyli, jak wygląda miłość? „W historii zbawienia kobieta pojawia się jako pierwsza, która niesie życie. Dziś to ona niesie jego ciężar.” ~ Leonardo Boff *** Pani…
Czytaj →
Nie wiem, gdzie dokładnie jesteś, kiedy to czytasz. Może w autobusie. Może siedzisz na ławce przed blokiem i słuchasz szumu liści, które przysięgły sobie, że jeszcze tej nocy spadną. A może po prostu leżysz, i próbujesz…
Czytaj →
WYZWOLENIE EWANGELII ~ czyli jak Jezus uciekł z ambony, żeby usiąść z nami na ławce Zaczęło się , jak wszystko, co ważne - od gniewu. Od dzieci w slumsach, które nie miały co jeść. Od matek, które rodziły w potarganych…
Czytaj →
Kiedy Jezus mówił, że „nie można służyć Bogu i mamonie” (Mt 6,24), prawdopodobnie nie miał na myśli tego, że zakochani powinni mieć wspólne konto bankowe. Ale z całą pewnością wiedział coś, czego dziś często nie wiemy:…
Czytaj →
Biblia zaczyna się od relacji. Nie od pouczenia, nie od przykazania, nie od prawa. Bóg mówi: „Nie jest dobrze, żeby mężczyzna był sam” (Rdz 2,18). A potem wędruje przez Księgi, przez zgliszcza i proroctwa, przez zdrady…
Czytaj →
Nie wiem, kto pierwszy powiedział „bądź sobą”, ale prawdopodobnie był to ktoś, kto miał już dość udawania, że lubi owsiankę. Bycie sobą to nie styl życia. To akt duchowej odwagi. W świecie, który na każdym kroku mówi:…
Czytaj →
Mały Rynek w Krakowie był jak ludzie, którzy spacerowali w pochmurny dzień - pęknięty, wybrukowany przeszłością i pokryty łagodną patyną zaprzeczania. Na ławce, tej przy Słodkim Wentzlu, który już dawno nie jest słodki…
Czytaj →
Nie jesteś maszyną. Nie jesteś funkcją społeczną, trybem w korporacyjnym zegarze, ani nawet wyłącznie rodzicem, dzieckiem, pacjentem, małżonkiem. Jesteś duszą. A dusza, jak napisał kiedyś Antoine de Saint-Exupéry -…
Czytaj →
Halinka przyszła na terapię z kartką w dłoni. Drżała lekko, ale tylko z lewej strony, bo prawa od lat służyła wyłącznie do obsługi pilota. Kartka była wydrukowana w kolorze luksus, który w jej bloku uchodził za…
Czytaj →
„Bez deszczu nic nie rośnie. - Łatwo to powiedzieć, kiedy już wyjrzy słońce. Ale spróbuj to powiedzieć, gdy jesteś pośrodku burzy, a wszystko, co słyszysz, to huk. Nie słowa. Nie obietnice. Sam huk. Nawet Bóg wydaje się…
Czytaj →
„Co mnie nie zabije, niech lepiej zacznie uciekać” ~ Niektórzy ludzie czytają Stary Testament jak instrukcję składania mebli z IKEI: z wykrzywioną twarzą, szukając w tym sensu, którego tam, na pierwszy rzut oka, nie ma.…
Czytaj →
Zaczęło się, jak to zwykle się zaczyna… dzwonem. Ale nie takim dumnym, rozbrzmiewającym jak u Hitchcocka. Nie. Ten dzwon miał chrypę. Z powodu tremy. Kościół był jak pudełko po czekoladkach, niby to samo co zawsze, ale…
Czytaj →
Są takie zdania, które zostają z nami dłużej niż ci, którzy je wypowiedzieli. Są jak latarki w ciemnym magazynie naszego sumienia, odpalasz je przypadkiem, przylatuje w memie i nagle… wszystko wokół robi się niewygodnie…
Czytaj →
Nie ma pytania bardziej ludzkiego niż to: Dlaczego Bóg dopuszcza cierpienie? Staje się ono szczególnie żywe nie w salach wykładowych, lecz w salach szpitalnych, na pogrzebach, w ciszy pustych domów i w krzyku…
Czytaj →
Bądź siewcą dobra - powiedziała mu stara kobieta na przystanku, wyciągając z torebki suchą kanapkę, którą właśnie miała zjeść na obiad. - Dobro zawsze powraca. Jak bumerang. - A jeśli nie wróci? - zapytał. - To znaczy,…
Czytaj →
Dużo się mówi o wdzięczności. Że trzeba dziękować. Że „wdzięczne serce” to klucz do wszystkiego. Że wdzięczność podnosi wibracje, przyciąga dobro, uzdrawia ciało, zmiękcza serce, wygładza zmarszczki, a nawet - według…
Czytaj →
Kiedyś myślałem, że współczucie to coś miękkiego. Jak pluszowy miś, którym ciocia Zosia próbowała ratować moje dzieciństwo. Ale kiedy czytam o Jezusie, który „litował się nad tłumami”, widzę kogoś, kto nie stoi…
Czytaj →
Wiem, wiem. Każdy mówi: “musisz zaakceptować siebie”. Jakby to było w zestawie z pastą do zębów i gumą do żucia. “Hej, kochaj siebie!” - wołają z billboardów. A ty stoisz przy lustrze z myślą: „Chciałbym. Ale kto to…
Czytaj →
Mówią, że kiedy dwójka silnych ludzi (mowa tu o On i Ona a nie Ono i Ono) postanawia być razem, to albo zbudują most przez przepaść, albo spalą wszystkie wioski wokół w ramach rozgrzewki. Bo widzisz, silna kobieta i…
Czytaj →
Bywa, że dzisiaj niektóre kościoły wypaczają obraz Boga. Przestawiają Jego twarz na nieco bardziej urzędową. Podmienili Jego głos na ton urzędnika z wydziału karnego, który mówi rzeczy jak: „Z żalem informuję” albo…
Czytaj →
Jest takie słowo, które mówi cicho, ale kiedy się odezwie, już nic nie słychać. Słowo „kompleks”. Nie szura butami, nie trzaska drzwiami. Wchodzi bez dzwonka. Czasem siedzi w kącie naszego dzieciństwa. Czasem kładzie…
Czytaj →
Są takie dni - wiesz, o czym mówię - kiedy nic nie trzyma się kupy. Kiedy życie przypomina źle poskładaną paczkę z meblowego: brakuje śrubki, instrukcja jest po chińsku, a i tak coś zostało na końcu. Przyjaciele się nie…
Czytaj →
Mówili, że jest pijakiem i żarłokiem (Mt 11,19). To nie ja wymyśliłem - to Jezus sam tak mówił o tym, co o Nim mówią. Czyli: pił z nimi. Jadł z nimi. A to z nimi to nie znaczy - z porządnymi. To znaczy: z tymi, których…
Czytaj →
Jedno spojrzenie na świat i wiesz, że pokój to nie jest coś, co robi się samo. To nie jest kaktus. To nie przeżyje bez podlewania. To nie „zrobimy update i będzie święty spokój”. Nie. Pokój to robota. I to taka, przy…
Czytaj →
Pragnienie to dziwny pies. Nie taki przywiązany do budy, co szczeka, kiedy głodny. Bardziej jak włóczęga, który co noc podchodzi pod twoje drzwi, zmieniając twarz. Raz wygląda jak awans. Raz jak seks. Czasem jak…
Czytaj →
Na jednej z tych ulic, gdzie chodnik kruszeje od lat, a szyld z napisem „24h” znaczy raczej „jak szef ma humor”, żyje ktoś, kto nie rzuca się w oczy. Pracuje w sklepie. Zna kod na każdą bułkę, nie przerywa, nie narzeka,…
Czytaj →
Czy jeszcze mnie kochasz, Boże? Czym jest sakrament, kiedy się zaczyna i czy Bóg był przy tym obecny? Zacznijmy od początku, czyli od niczego. Dwoje ludzi patrzy sobie w oczy. Z początku są dziecinni, nieporadni,…
Czytaj →
No jasne, że byłem grzeszny. Byłem jak chleb, co upadł masłem do brudu. Jak moneta w błocie - błyszczy, ale ręka się brzydzi sięgać. Oni mnie znali. Widzieli mnie przy stole z Rzymianami. Liczyłem szybciej niż oni…
Czytaj →
To zaczęło się od kobiety, która zbyt często patrzyła na księżyc. Miała na imię Julianna i była zakonnicą w belgijskim Liège, ale nie taką jak z malowideł. Prawdziwą. Miewała migreny, znała ciszę aż do bólu i czasem,…
Czytaj →
Zemsta smakuje. Ale nie leczy. Tak powiedział ksiądz. Albo terapeuta. Albo może to był ten gość z przystanku, który mówił do psa. W każdym razie - to prawda. Bo kiedy myślisz o zemście, myślisz o czymś epickim. Jak o…
Czytaj →
Rut przyjechała z Tarnopola z mężczyzną, który obiecał jej nowy świat i nowe buty. Ich stary świat był w gruzach a nowy okazał się kontenerem za magazynem, a buty - pożyczone od jego matki. Krótko to trwało. Zimą…
Czytaj →
Moja babcia i jej siostra - Jadwiga - były jak dwie połowy tego samego zdania, które nigdy nie doczekało się kropki. Babcia przeszła drogę od wyklętej do podlewającej kwiaty. Jadwiga natomiast - nigdy niczego nie…
Czytaj →
Nie był to plan, tylko odruch. Jak kichnięcie. Czterech chłopaków - nie żadni święci, tylko zwykli - wpadło na siebie pod Żabką. Kuba (kierowca Bolta, który właśnie rozstał się z kobietą po siedmiu latach wspólnego…
Czytaj →
Nasz Godny Zaufania Bóg ~ czyli jak nie dostać w ryj od życia i nie stracić przy tym wiary Może to właśnie dziś. Może dziś miało się wydarzyć to coś, co miało Ci wszystko wyjaśnić. Ale nie wydarzyło się. Zamiast tego…
Czytaj →
Był kiedyś chłopak, który nazywał się Kuba. Ale nie „Kubuś” - nie miał w sobie nic z bajki ani z misia. Raczej był jak pokiereszowana wersja siebie z dzieciństwa, taki model demonstracyjny dla świata, który lubi…
Czytaj →
A jeśli miłość nie działa? Zwiększ dawkę. Nie uciekaj. Nie anuluj subskrypcji. Bo może właśnie nie działa, bo miała przestać działać tak, jak tego chciałeś. Może przestała być narzędziem kontroli. A przecież w tym…
Czytaj →
Nie uciekać od prawdy o sobie. Piękne hasło, takie na baner albo na kubek, może jeszcze z piórkiem lub liściem paproci. Ale prawda o sobie to nie mydlana sentencja z Instagrama. To bardziej jak potłuczone lustro w…
Czytaj →
Puste słowo „kocham”. Wypowiedziane z ust, które jeszcze wczoraj milczały w obliczu twoich łez. Wpisane w wiadomość, gdy nie ma cię kto przytulić. Przeklejone z poprzedniej relacji, jak emotka w pośpiechu. „Kocham.” I…
Czytaj →
Zacznijmy od tego: twój mózg to nie przyjaciel. To urządzenie do przetrwania. Mówi ci: „Uciekaj”, nawet gdy chcesz zostać. Mówi: „Nie jesteś wystarczający”, nawet gdy ktoś właśnie cię całuje w czoło. Mówi: „To nie ma…
Czytaj →
Od zawsze wierzyłem w Boga. Może dlatego, że jako dziecko zobaczyłem Go nie jako monarchę z siwą brodą, ale jako kogoś bardzo prostego, niemal bezbronnego w swojej czułości - przyjaciela siedzącego obok mojego…
Czytaj →
Siedzisz w autobusie. Za oknem świat: szybki, pewny siebie, gładki i opakowany. Billboardy wrzeszczą: Bądź kimś! Posiadaj więcej! Nie bądź przegranym! I w tej sekundzie, kiedy mijasz kolejne uśmiechnięte twarze…
Czytaj →
Miłość nie zna się na liczbach. Nie da się jej zmierzyć w litrach łez ani w godzinach czekania pod drzwiami, które się nie otworzyły. Miłość to raczej to coś, co zostaje, gdy wszystko inne już pękło. Nie błysk…
Czytaj →
Zdarzyło mi się usłyszeć: „Nie jestem szczęśliwa. Nie dajesz mi szczęścia.” To było jak zarzut i jak modlitwa jednocześnie. Jakby ktoś mówił do mnie głosem całego swojego dzieciństwa, głosem wszystkich niewysłuchanych…
Czytaj →
W tym świecie, gdzie narzekanie stało się sportem narodowym, a biadoleniem można płacić rachunki (bo przynajmniej słyszysz siebie), Konfucjusz wjeżdża jak gość na wesele bez zaproszenia i mówi: zapal świeczkę. Nie…
Czytaj →
Nie wiem, jak Ty, ale ja długo nie rozumiałem, po co ta cała wdzięczność. Brzmiała jak wewnętrzna wersja „powiedz dziękuję, bo tak wypada”. Jak szalik z napisem „kocham życie” - noszony tylko na specjalne okazje, żeby…
Czytaj →
Nie bój się smutku. Ale nie dawaj mu domu. ~ Są dni, w których każda myśl ciąży jak mokry kamień w kieszeni. W których każde zdanie kończy się kropką rezygnacji. W których światło wydaje się cudzym wynalazkiem. Ale…
Czytaj →
Związek, kochanie, to nie więzienie o zaostrzonym rygorze, gdzie miłość dostaje kartki na przydział, a twoje marzenia są przekładane na później, na potem, na nigdy. Związek to nie to, że się dusisz jego…
Czytaj →
PRAWDA TO NIE PREZENT - TO DETONATOR ~ (czyli jak straciłem kilka osób, zyskałem siebie i wreszcie przestałem się bać własnych wspomnień) Kilka lat temu zrobiłem coś, czego większość ludzi unika jak niewygodnych pytań…
Czytaj →
JERYCHO ~ Zanim runęły mury, było tylko milczenie. I dziwny rozkaz. Sześć dni marszu. Codziennie raz. Wokół miasta. Bez słowa. Tylko trąby kapłanów, jak echo czyjejś zbliżającej się obecności. Izraelici - zmęczeni…
Czytaj →
Nie wiedziałem, że to pycha. Myślałem, że to poczucie własnej wartości. Myślałem, że Bóg się cieszy, gdy człowiek wierzy w siebie. Ale nie zauważyłem, kiedy z „wierzę w siebie” zrobiło się „nie potrzebuję nikogo”. A…
Czytaj →
APOKRYF ~ ROZDZIAŁ I - Bielsko-Biała, peron trzeci, serce pierwsze Marek zawsze twierdził, że najwięcej prawdy o człowieku mówi to, jak czeka na pociąg. Czy stoi na palcach i wypatruje w oddali, jakby szukał…
Czytaj →
BÓG I RESZTA ~ Zawsze miałem problem z tym, że Bóg w Starym Testamencie brzmi jakby był w jakimś bardzo długim i toksycznym związku z Izraelem. Wiecie, takim pełnym scen zazdrości, deklaracji miłości, dramatów, zdrad i…
Czytaj →
Nie ma bólu większego niż ten zadany przez tych, którzy znali cię najlepiej. Bo oni nie musieli zgadywać, gdzie boli – oni wiedzieli. I jednak tam trafili. Nie przypadkiem. Trafili z precyzją kogoś, kto zna kod do…
Czytaj →
W dzieciństwie byłem przekonany, że miłość to coś, co się zarabia. Jak punkty lojalnościowe w supermarkecie. Im więcej miłych gestów, tym większa szansa na pluszowego misia albo „kocham cię” bez ale. A jeśli nie…
Czytaj →
Bądź zmianą, którą pragniesz ujrzeć w świecie - mówi Gandhi. I chociaż ten cytat stał się już niemal kliszą, to jego moc nie zgasła. Ona jedynie wymaga teraz więcej odwagi, więcej prawdy, więcej człowieka. Bo świat,…
Czytaj →
NIEWIERNY PIOTR - czyli, gdy ogień zgasł, a miłość została Nie piszę tego jako ktoś, kto zna wszystkie odpowiedzi. Piszę jako ten, który - jak Piotr - siedział przy ogniu, wypowiedział złe słowa i zobaczył w oczach…
Czytaj →
Jak wielka jest twoja odwaga w modlitwie? Czy modlisz się o zdrowie, o pokój, o miłość, o powrót kogoś, kto odszedł? Czy w ogóle jeszcze się modlisz, czy tylko wzdychasz do sufitu? Apostoł Paweł nie pisze o skromnych…
Czytaj →